مرتضى عليه السّلام با گروههايى جنگيد كه يا هواپرستى و دنيا طلبىشان آنان را به خروج در مقابل امام وقت واداشته بود ( يعنى دو گروه ناكثين و قاسطين ) يا فهم سقيم و تعصب كور دينى ( يعنى گروه مارقين و خوارج ) ؛ به همين ترتيب در زمان حكومت حضرت ولى عصر عليه السّلام نيز دو گروه در برابر امام زمان خروج كرده ، بر حضرت تيغ مىكشند . هواپرستان و كج‌انديشانى كه نه فهم ژرف و جامعى از دين ، حكمت و كاركرد آن دارند و نه ادب و تربيت لازم دينى در برخورد با حجّت زمان را . بدين ترتيب ، امام عليه السّلام در جبهه‌ى خارجى بايد با نظام سلطه و استكبار جهانى وارد جنگ شود و در جبهه‌ى داخلى با منتظرانى كه مىپنداشته‌اند مهدى موعود همان كسى است كه خدا وعده داده تا بيايد و آرزوها و خواسته‌هاى آنان را برآورده سازد يا آنچه را كه آنان تحت عنوان « دين » بازشناخته و پذيرفته بوده‌اند ، اجرا كند ! در آسيب‌شناسى ايده‌ى انتظار ، بايد تمهيداتى انديشيده شود كه منتظران در سطح كلان با دين و اهداف آن ، موانع و محدوديت‌هاى شناخت كامل دين در عصر غيبت ، امامت و حوزه‌ى اختيارات امام ، مفهوم صحيح و سازنده‌ى انتظار و وظايف منتظران ، سيره و مشى امام عصر عليه السّلام در عصر ظهور ، علايم قطعى ظهور ، اهداف قيام قائم آل محمد عليه السّلام آشنا شوند . نيز در تربيت نفوس جامعه‌ى اسلامى بايد روح ولايت‌پذيرى در كالبد آحاد منتظران دميده شود تا بدين وسيله از تشكيل مهدىباورىهاى سطحى و انحرافى در ميان منتظران پيشگيرى شود . 4 . لزوم اصلاح‌طلبى و ظلم‌ستيزى فرد منتظر بايد به سهم خود ، در راه اصلاح جامعه و استقرار عدالت و رفع ظلم و تعدى بكوشد ؛ آن‌كه منتظر مصلح جهانى است ، خود نيز بايد صالح و مصلح باشد . لزوم صالح بودن فرد منتظر در محور شماره‌ى يك تبيين شد . اكنون توضيح كوتاهى در باب لزوم مصلح بودن منتظران ارايه مىشود . در شريعت مقدس اسلام ، تأكيدهاى فراوانى مبنى بر لزوم مبارزه با هرگونه فساد اخلاقى - سياسى - اجتماعى وارد شده است . شارع مقدس اين حساسيت حكيمانه را در قالب تقنين به صورت « اصل امر به معروف و نهى از منكر » إبراز كرده است . امر به معروف و نهى از منكر از